Hali hazırda insanın bulunduğu mevcudiyet, kendi sosyal hayatının sınırları içinde gelişir. Sosyal çevredeki insaların düşünsel varlığının ortalaması onlarla etkileşimde olan bizlerin gelecek fenomenlerin ne kadar sırayla ve sıklıkla sürdürüle bilineceğini kestirmemiz zor olduğu kadar mümkündür.

Hepimiz biliyoruz ki hayatlarımızdan memnun değiliz yada ilerde memnun olmayacağız, küresel kitlenin mantığı aslında bireysellik üzerinde kurulmuş düşüncelerdir. İyi yada kötü insan kendini sever ve manipülasyonları bu doğrultuda ilerler.

Peki ya biz karşı manipülasyon yapmak istersek ne ile karşılaşırız, bilinçli yada bilinçsiz zaten birbirimizi zihnimizdeki fikirler ile etkileriz, düşüncelerimiz sözler ile toplumda yayılır ve bu düşünceler aslında herkesin aklından geçen şeylerden ibarettir fakat bunu herkes bulunduğu ortamdan  dolayı dile getiremez, fikrini savunmak yerine başkalarının güçlü fikirlerine uyarlar çünkü bu onun minimum hayatında gerçekten bir ekstradır.

Politik söylemler gibi aklınıza gelebilecek bir çok toplum mühendisliği olgusunun arkasında minimum hayatlarda yaşayan insanlara ekstra olma çabası hedeflenmektedir.

Durum güçlü, omuz omuza insan dayanışması yerine sermaye olarak inek sağmaya benzer 'Dünya Benim Çiftliğim' mantığı küreselleşmenin sloganı haline gelmiştir.

Peki ya değiştirmek, işin zor kısmı bu fakat imkansız değil. Değişmek için toplumun değil ilk önce kendimizin bu raya girmesi gerekir görüyoruz ki kitleler akıllı bir insanı kontrol etmekten daha kolay, idrak edebilen insanların metaformozlarının doğaya doğru gerçekleştirilmesidir ki insan egosu buna bağlı duvardan bir etkendir zor olan yer ise burasıdır  yoksa küresel kitle zaten halihazırda olan güce tapmak için yolunuzu gözlüyor olacak.