Ülkemizde ne yazık ki okur sayısı bir hayli düşük, nedense kendimize has bir tembelliğimiz mevcut ‘okumak vakit kaybı' yada 'okuyacak vaktim yok’ gibi serzenişlerde bulunuruz.

Okumadığımız için görsel medyaya daha çok zaman ayırırız ve okumadığımız için tarihimizi dizilerden öğreniyormuş gibi böbürleniriz. 

Okumak, kendimize ayırdığımız en büyük fırsattır, yazarın aklıyla bütünleşmek onun gibi bakmak hayatımıza, bizlere farkında olamayacağımız özellikler edindirir mesela bir cinayet romanındaki dedektifin gözüyle bakarız gerçek hayattaki birçok olaya.

Tarihimizi veya bütün dünya tarihini yeni ve eski yazarların eserleriyle karşılaştırabilir ve kendi matematiğimiz ile gerçek doğruluğa ulaşabiliriz.

Okumak medya ile beynini uyuşturmayan asil insanların işidir!

Birde onu veyahut bunu savunan yazarları da unutmamak gerekir, menfaat için kendini ve olmayan kalemini satan insanlarda oldukça çok, geleceği olmayan adamların geçmişi yazmaları çok garip, bunlar öyle yada böyle kendini belli eder eserlerinde dayanağı olmayan kaynak ve masallardan kurgulanmış olaylar hakimdir. Aynı zamanda saçmalıkları satılsın diye bazı yayınevlerinin ticari gaye ile destekledikleri yazarlarda mevcuttur bunlar okura yapılan en büyük saygısızlıktır.

Gerçek okur yukarıda bahsettiğimiz saçmalıklara tabiki de bulaşmayacaktırlar, okumak sorgulamanın en büyük eylemidir.

Cahillik okumayan değil, okuma isteği olmayan ve bunu vakit kaybı olarak gören kişilere has bir özelliktir.

Şunu söylemeden de bitiremeyeceğim, evet okur sayımız az, bu okurlarımız doğruyu savundukça toplumda inandığı dinin kitabını dahi okumayan adamlar yüzünden linçe maruz kalmaktalar.

Umutları kırmak gibi olmasın ama bırakın doğrulardan bahsetmeyi! Bazıları ateşin yaktığını kendini yakarak deneyimlemeli!

İmza :